Twoje prawa

Jeżeli obawiasz się swojego obecnego lub byłego partnera, masz prawo do opieki prawnej. Przemocą domową zajmuje się zarówno prawo cywilne jak i karne. Systemy te działają osobno i są zarządzane przez różne sądy:

  • Masz prawa w świetle prawa karnego. Atak ze strony kogoś kogo znasz lub z kim żyjesz jest takim samym przestępstwem jak atak ze strony obcej osoby, choć często nawet groźniejszym. Policja razem z Urzędem Ścigania Publicznego – Crown Prosecution Service (CPS) – rozpoczyna cały proces. Sprawy kryminalne odbywają się w sądzie administracyjnym lub w Sądzie najwyższym w zależności od stopnia wykroczenia. Prawo kryminalne ma przede wszystkim na celu ukaranie oskarżonego. Patrz Policja i proces postępowania karnego.
  • Prawo cywilne ma za zadanie ochraniać (lub zrekompensować). Sprawy odbywają się w sądzie rodzinnym albo okręgowym.
  • Możesz postarać się o cywilny nakaz sądowy, skierowany do twojego prześladowcy o zaprzestanie dalszego krzywdzenia ciebie lub zakaz zbliżania się do twojego domu. Patrz Uzyskanie nakazu sądowego, dla uzyskania dalszych informacji.
  • To prawo również pomaga chronić dzieci. Patrz Ustalenia dotyczące dzieci po separacji.
  • Możesz uzyskać pomoc przy nagłym lub tymczasowym zakwaterowaniu. Patrz Gdzie mogę pójść?, aby uzyskać więcej informacji.

Policja i Proces Postępowania Karnego

Większość form przemocy domowej jest przestępstwem i ty (lub ktoś w twoim imieniu) może skontaktować się z policją po pomoc. Atak ze strony kogoś kogo znasz lub z kim żyjesz jest takim samym przestępstwem jak atak ze strony obcej osoby, choć często nawet groźniejszym.
Wiele kobiet nie może zdecydować czy dzwonić na policję i robią to tylko w ostateczności: boją się, że nikt im nie uwierzy lub nie weźmie poważnie tego, co mówią lub też będzie to wyglądać jak zdrada. Czarne kobiety mogą obawiać się rasizmu wobec siebie lub swojego partnera a kobiety z niepewnym statusem imigracyjnym obawiają się dzwonić na policję. Lesbijki lub biseksualistki spodziewają się homofobii; kobiety, które nadużywają narkotyków lub pracują jako prostytutki również nie ufają policji. Jednakże to policja powinna być twoim pierwszym kontaktem w nagłym wypadku.

W nagłych wypadkach zawsze wybieraj 999 !

Co może zrobić policja

Priorytetem dla policji jest zapewnienie bezpieczeństwa tobie i twoim dzieciom. Ich rola polega na tym, aby chronić wszystkich obecnych przed dalszą krzywdą i zbadanie sprawy.
Nie powinni próbować pośrednictwa czy szukania winnego ani zadawania niestosownych pytań. Jeżeli wezwiesz policję z powodu przemocy domowej, zawsze powinni oni rozmawiać z tobą na osobności, z dala od prześladowcy. Powinni zapewnić ci tłumacza jeśli go potrzebujesz, nigdy nie powinni prosić dzieci lub innych członków rodziny o tłumaczenie w przypadku przemocy domowej. Możesz poprosić o kobietę policjanta (WPC).
Policja powinna pomóc i wesprzeć cię poprzez:

  •  ochronę ciebie i twoich dzieci,
  •  usunięcie ryzyka przemocy w przyszłości – najlepiej poprzez aresztowanie prześladowcy,
  • zorganizowanie pierwszej pomocy lub innego medycznego wsparcia,
  • ustalenia przebiegu wypadków,
  • zaoferowanie wsparcia I pocieszenia,
  • pomóc w dostępie do innych organizacji (np. Women’s Aid),
  • zorganizowanie transportu w bezpieczne miejsce, jeśli tego potrzebujesz.

Jeśli istnieją podstawy do aresztowania, policja powinna działać bez pytania cię o “zgodę” czy domagania się najpierw twoich zeznań – chociaż będziesz musiała je złożyć później. To może powstrzymać twojego prześladowcę od kolejnego ataku oraz pokazać, że policja poważnie traktuje przemoc domową. Może zostać przetrzymany do 24 godzin (36 godz.podczas weekendów) zanim zostanie osądzony. Jeśli ucieknie zanim pojawi się policja, powinni oni zrobić wszystko, aby go odnaleźć.
Jeśli policja podejmie działania przeciwko twojemu prześladowcy, zapytaj o numer porządkowy wykroczenia. Jeżeli twój status imigracyjny jest niepewny, zapis policyjnego
nadzoru w sprawie incydentu z przemocą domową, może stać się częścią sprawy o ubieganie się o pozostanie w Anglii.

I co dalej?

Jeżeli policja aresztuje i osądzi twojego prześladowcę, mogą zatrzymać go w areszcie lub zwolnić pod warunkiem, który zagwarantuje bezpieczeństwo tobie i innym.
Aresztowanie nie zawsze prowadzi do oskarżenia. Zanim policja zdecyduje się kontynuować, skonsultuje się z Urzędem Ścigania Publicznego (Crown Prosecution Servise (CPS). Wniesienie oskarżenia samo w sobie nie gwarantuje ochrony i bezpieczeństwa i może prowadzić do odwetu ze strony twojego prześladowcy.

 

Proces postępowania karnego

Po tym jak policja dokona aresztowania, skontaktuje się z Urzędem Ścigania Publicznego CPS, który następnie postawi odpowiednie zarzuty i powie o potrzebnych dowodach.
Wezmą pod uwagę bezpieczeństwo twoje i wszystkich zainteresowanych oraz rozważątwoją opinię. Jeśli wycofasz oskarżenie, zostaniesz przesłuchana przez policję z wydziału d/s Przemocy Domowej, w celu ustalenia czy prześladowca cię do tego nie zmusił.
Jeśli wycofasz oskarżenie, CPS wraz z policją może nadal zdecydować, że dla dobra ogółu należy kontynuować sprawę. W niektórych przypadkach – na przykład, jeśli jesteś
zastraszona – twoje zeznania mogą zostać wykorzystane jako dowód bez twojej obecności w sądzie.
Jeśli CPS zdecyduje się działać dalej, prześladowca najpierw stanie przed sądem administracyjnym, po czym – w zależności od postawionych zarzutów – pozostanie w
areszcie lub zostanie zwolniony warunkowo. Sąd podyktuje warunki zwolnienia. To może potrwać kilka miesięcy zanim cała sprawa zostanie rozpoznana. W tym czasie,
policja może się z tobą kontaktować i będziesz miała możliwość powiedzieć im jak przemoc
na ciebie wpłynęła, jak byłaś zastraszona i czy chcesz ubiegać się o odszkodowanie. Jeżeli możesz podać policji jeszcze jakieś dowody będzie to bardzo pomocne:

  •  medyczne raporty obrażeń i innych skutków znęcania;
  •  zeznania sąsiadów;
  • zeznania organizacji, którym zgłaszałaś przemoc;
  • raporty ze szkół o wpływie przemocy na twoje dzieci;
  • nakazy, o które się starałaś;
  • konkretne lęki i groźby.

Sprawa będzie się toczyć w sądzie administracyjnym lub w Sądzie Koronny (Crown Court) w zależności od postawionych zarzutów. Zostaniesz poproszona o podanie dowodów tylko, jeśli twój prześladowca będzie twierdził, że jest niewinny. Jeśli przyzna się do winy lub zostanie za takiego uznany po rozpatrzeniu dowodów, wtedy sąd zwykle udaje się po raport do Urzędu Kuratora (Probation Service), zanim oznajmi wyrok. Wyrok zależy od powagi popełnionych czynów i wcześniejszych przewinień. Może się wahać od zwolnienia warunkowego do kary więzienia. W świetle nowych przepisów, nakaz zatrzymania może zostać dołączony, kiedy tylko zostanie wszczęty kryminalny proces przeciwko twojemu prześladowcy, jeśli sąd uwierzy, że jesteś zagrożona, nawet jeśli wyrok nie zostanie podtrzymany. Powinnaś również rozważyć złożenie podania o nakaz w świetle prawa cywilnego.

Dalsze informacje

Być może w twojej okolicy istnieje oddział organizacji Women Aid lub urząd prawny d/s
przemocy domowej, który wesprze cię w procesie prawnym. Publiczny numer kontaktowy
znajdziesz w na stronie internetowej Women’s Aid http://www.womensaid.org.uk/network/index.htm.

Przyznanie nakazu sądowego

Nakaz sądowy, przyznany przez sąd cywilny, może być ochroną przed twoim prześladowcą.
Istnieją dwa główne rodzaje nakazów w świetle aktu z 1996 r. IV części Kodeksu Prawa Rodzinnego:

  • zakaz znęcania się
  • nakaz przejęcia

Zakaz znęcania się jest adresowany do kogoś, kto zastrasza, niepokoi, prześladuje, grozi i używa przemocy wobec ciebie lub twojego dziecka, aby zapewnić wam zdrowie,
bezpieczeństwo i dobre samopoczucie.
W świetle najnowszych przepisów, złamanie tego nakazu jest traktowane jak przestępstwo kryminalne.
Nakaz przejęcia ustala, kto może zamieszkać w domu rodzinnym i może również ograniczyć twojemu prześladowcy wstępu na ten teren. Jeśli nie czujesz się bezpieczna nadal
mieszkając ze swoim prześladowcą lub opuściłaś dom z powodu przemocy, ale chcesz wrócić, możesz ubiegać się o nakaz przejęcia.
Nakaz przejęcia może posiadać “moc aresztowania” dodany jeśli sąd uzna to za potrzebne. To oznacza, że policja może dokonać aresztowania, jeżeli nakaz zostanie złamany, nawet jeśli nie doszło do żadnego wykroczenia.

 

Kto może ubiegać się o nakaz przejęcia?

Aby ubiegać się o jeden z tych nakazów, musisz być “osobą powiązaną”. Oznacza to, że
musisz być spokrewniona lub związana ze swoim prześladowcą w jeden z poniższych
sposobów:

  • jesteście lub byliście małżeństwem;
  • jesteście lub byliście w związku cywilnym;
  • żyjecie lub żyliście w konkubinacie; (również jako para homoseksualna);
  • żyjecie lub żyliście w tej samej rodzinie;
  • jesteście spokrewnieni;
  • formalnie zgodziliście się wziąć ślub;
  • macie razem dziecko;
  • nie mieszkaliście razem ale łączył was intymny związek;
  • łączą was wspólne sprawy rodzinne;
  • chociaż nie mieszkacie razem, jesteście w intymnym związku długi okres czasu.

Jeżeli nie masz prawa, aby ubiegać się o nakaz w świetle Aktu Prawa Rodzinnego lub jesteś ciągle nękana i prześladowana po tym jak zakończył się wasz związek, możesz ubiegać się o cywilny nakaz w świetle Aktu z 1997 r. o Ochronie przed Prześladowaniem (protection from harassment). Nowe przepisy również pozwalają na dołączenie nakazu więzienia (restraining order) jeśli zostało wszczęte kryminalne postępowanie – nawet jeżeli wina nie została udowodniona – jeśli sąd uwierzy, że możesz być zagrożona. Nakaz więzienia dostarcza takiej samej ochrony co zakaz nękania ( non-molestation injunctions).
Nakaz przejęcia jest wydany na określony czas ale może zostać powtórnie udzielony; lub też zostaje nadany „do następnego orzeczenia” (until further order).

 

Uzyskanie porady prawnej

Twoja lokalna organizacja Women’s Aid może polecić tobie prawnika, który ma doświadczenie w sprawach przemocy domowej. Stowarzyszenie Prawne (Law Society) lub
lokalne Biuro porad obywatelskich ( Citizens’ Advice Bureau) również będzie w stanie podać listę prawników rodzinnych w twojej okolicy.
Możesz mieć prawo do publicznych pieniędzy (Społeczna Opieka Prawna lub pomoc prawna), w celu opłacenia kosztów prawnych, jeśli pobierasz zasiłek z opieki społecznej,
albo masz niskie dochody ( lub nie masz żadnych); masz małe lub żadne oszczędności.
Zapomoga ta pokrywa również koszty tłumacza. Dochody twojego męża nie są brane pod uwagę, jeśli wytaczasz mu sprawę.
Jeżeli nie masz prawa do zapomogi i nie stać cię na prawnika, możesz dostać darmową poradę z Centrum Prawnego lub z Biura Porad Obywatelskich. Prawa Kobiet stworzyły poradnik d/s Nakazów Sądowych dostępny w językach: Urdu, Gujerati, Bengali, Hindi, oraz w angielskim.

Numer telefonu: 0207 251 6577      www.rightsofwomen.org.uk

Idziesz do sądu

Podania w sprawie nakazów w świetle Prawa Rodzinnego są rozpatrywane w sądzie administracyjnym (magistrates’ family proceedings), sądzie rejonowym lub czasami w sądzie
najwyższym (High Court). Sprawy odbywają się w sądzie zamkniętym („w kancelarii”) i nikt, kogo to nie dotyczy nie może wejść. Będziesz mogła zabrać swojego prawnika lub innego reprezentanta prawa oraz tłumacza, lecz inni ludzie nie będą mieli wstępu.
Jeśli obawiasz się, że twój prześladowca może cię dręczyć w oczekiwaniu na rozprawę, powiedz o tym swojemu prawnikowi, on poprosi oficera sądowego, aby zapewnił tobie
bezpieczeństwo. Powinni oni mieć również możliwość przydzielić wam osobne poczekalnie. Możesz poprosić, aby twój adres był trzymany w tajemnicy, w ten sposób twój prześladowca nie będzie wiedział, gdzie się zatrzymałaś.

 

Jak długo czeka się na nakaz przejęcia?

Jeśli jesteś narażona na bezpośrednie niebezpieczeństwo, podanie może zostać przedstawione i rozpatrzone przed sądem tego, samego dnia, bez obecności twojego
prześladowcy. Nazywa się to podaniem “bez uprzedzenia”. Sąd rozważy czy jesteś narażona na znaczącą krzywdę, czy zostaniesz powstrzymana przed złożeniem oskarżenia jeśli musiałabyś czekać i czy twój prześladowca unika stawienia się przed sądem. Jeśli sąd przyzna nakaz “bez uprzedzenia”, będziesz musiała później powrócić do sądu na właściwą
rozprawę.
Jeśli w tym samym czasie, toczą się inne rozprawy dotyczące waszej rodziny (np. o kontakty z dzieckiem), sąd może rozpatrzyć całość w jednym czasie – ale i tak sąd może przyznać nakaz nadzwyczajny podczas, gdy czekasz na właściwą rozprawę.

 

Jakie dowody będą potrzebne?

Będziesz musiała zeznawać pod przysięgą na temat fizycznego i psychicznego znęcania, jakiego doświadczyłaś. Powinnaś być tak dokładna jak tylko jest to możliwe, opisując
nękanie, kiedy zaszło i jaki miało wpływ na twoje dzieci. Niezależny dowód w postaci raportu policyjnego czy medycznego będzie bardzo pomocne.
Z chwilą, gdy nakaz zostanie wystawiony, powinnaś otrzymać kopię, a twój prawnik powinien zaaranżować osobiste dostarczenie kopii nakazu twojemu prześladowcy. Nakaz sądowy nie będzie ważny, jeśli nie będzie dowodu na to, że twój prześladowca go otrzymał.

 

Co jeśli prześladowca złamie nakaz sądowy?

Jeśli prześladowca złamie zasady nakazu sądowego, powinnaś zadzwonić na policję. W świetle Aktu z 2004 r. “Przemoc Domowa, Zbrodnia i Ofiary”, naruszenie zakazu
molestowania wydanego po 1-szym lipca 2007 włącznie, jest przestępstwem. To oznacza, że policja powinna traktować to naruszenie, jak każde inne przestępstwo kryminalne.; więc powinni aresztować twojego prześladowcę i przyprowadzić go przed sąd administracyjny, a nie przed sąd okręgowy czy sąd rodzinny. To powinno umocnić nakaz sądu.
Jeśli twój prześladowca złamał nakaz przyznania, (lub zakaz znęcania się, wydany przed pierwszym lipca 2007) i jeśli nakaz nie ma mocy aresztowania, wtedy możesz udać się do sądu i złożyć podanie o gwarancję aresztu. Twój prześladowca obraził sąd nie słuchając jego nakazu.

Aby szybko wyczyścić historię przeglądania
wciśnij na klawiaturze jednocześnie Ctrl – Shift – Delete